Jeanet Bathoorn – VrijheidsOndernemer® en Business Mentor
Deel dit bericht met andere ondernemers

Hoe ik kapot ging op een berg … én mijn coach vervloekte

Dat gevoel dat je he-le-maal alleen je strijd moet voeren.
Dat je haarspeldbochten moet overwinnen …
Dat niemand je kan duwen.
Dat het aan komt op jouw doorzettingsvermogen.

Dat gevoel … ken je dat?

Vorige week ging ik fietsen in Spanje. Nu zeg jij misschien ‘joepie’ maar ik zag er gepast tegenop. Was er zelfs zenuwachtig voor. Mijn coach wil mij fysiek weer in vorm hebben. Ik ook natuurlijk, want fysiek heb ik de laatste jaren verwaarloosd. Ik houd er niet zo van om te moe te worden en af te zien.

Noem mij maar een watje. Dat mag. Ik houd niet van afzien. Punt.

Het gevolg is natuurlijk wel dat mijn astma blijft opspelen en dat ik de laatste jaren zo’n 15 kilo ben aangekomen. En dat is niet goed. Dus heb ik een coach ingeschakeld. Want ik kan het niet alleen. Als ik het alleen zou kunnen, had ik het allang gedaan. Dan zat ik in spagaat met een smoothie dit verhaal te typen.

Maar goed, een coach. En zij kwam met het idee om een week te gaan fietsen in Spanje. Een geconcentreerde boost voor mijn training. OK, dat leek me wel wat. Lekker weer, lekker eten, wijntje … Dat dacht ik tenminste. Totdat we daar waren.

Lekker weer ✓
Lekker eten ✓ (maar ik mocht alleen groente en vlees en veel fruit, geen koolhydraten)
Wijntje ✗
IJsje ✗
Zwembad ✗
Tijd voor een boek ✗

Man, man, man, wat werd ik mezelf geconfronteerd. Ik heb wel ‘ja’ gezegd tegen de coach en het programma. Ik heb ‘ja’ gezegd tegen het verlangen om fit, vitaal en slanker te zijn. Maar ik heb nog geen ‘ja’ gezegd tegen de inspanning, tegen al het werk dat er bij komt kijken.

Conclusie: Ja zeggen tegen het verlangen levert nog geen resultaat op.

Want ik moet het wel zelf doen.

Hoeveel coaches er ook voor en achter mij fietsen maakt niks uit als ik die (wat heb ik hem vervloekt) berg op wil fietsen. Het is mijn proces.

En het ergste na deze week fietsen? Echt het ergste … ik ben 2 kilo aangekomen.

Waaaaat?
Ik kijk naar die weegschaal na 185 kilometer fietsen en al dat gezonde eten en dan 2 kilo aankomen.
Ik ben er op slag chagrijnig van.

Eerst ben ik boos op de bergen. K*tbergen.
Dan geef ik coach de schuld. Waardeloos.
Daarna geef ik het programma de schuld. Het werkt voor mij niet, mijn lichaam is anders (en meer van dat soort smoesjes)

en

dan

dringt

het

langzaam

tot

mij

door.

Het is een proces.
Het is het aanleren van nieuwe en goede gewoontes.
Het is volhouden.
Beslissen dat je gaat voor succes.
Dat mijn verlangen pas waarheid wordt als ik er ook echt aan werk.
En dat ik te allen tijde bereid moet zijn er volledig voor te gaan.
Elke dag bewegen.
Gezonder eten.
Groot denken en kleine stapjes nemen.
En daarna pas de resultaten kunnen vieren.

Toen zag ik het patroon …

‘Mijn’ VrijheidsOndernemers® fietsen ook bergen op.
Sommigen starten de beklimming zelfs zonder fiets (lees website of andere internet-kennis).
Ze zijn zenuwachtig als het op techniek aankomt.
Rode vlekken in de nek bij de eerste Facebook live uitzending.

Ze halen ook niet meteen resultaten.
Het werkt anders voor ze. Zeggen ze.

Ze vloeken als er geen inschrijvingen komen voor hun webinar of challenge.
Als de verkopen tegenvallen.
Als offertes blijven hangen in de pijplijn.

Ze geven het programma de schuld.
Ze geven mij als coach de schuld.
Sommigen werken nog harder.
Anderen haken af.

Ik sloot vorige week weer een groep af.
Ondernemers met een verlangen om VrijheidsOndernemer® te zijn of te worden. De eerste 6 maanden van de rit zit er op. En hoe cool is het dan om dit te horen:

“De onvrede die ik 6 maanden geleden voelde over mijn onderneming is compleet opgelost. De opdrachten komen binnen. De verandering van mijn verdienmodel (van uurtje-factuurtje naar fixed fee) is een gouden zet geweest. Maar het allerbelangrijkste inzicht is dat geweldige nieuwe mensen heb leren kennen. Mensen die uit een andere branche komen en fris met mij mee kunnen denken”.

en

“Ik heb vooral inzicht in mezelf gekregen. Mijn perfectionisme durf ik los te laten. Nu ga ik werken aan mijn specialisatie en mijn money mindset. Ik heb een volledig nieuw aanbod ontwikkeld en een groot vertrouwen in mijn product gekregen. De komende maanden ga ik werken aan mijn zichtbaarheid en expertstatus”. 

of

“Ik ben het gewoon gaan doen. Ik weet dat ik het zelf moet doen, maar ik voelde me niet alleen. Ik heb meer zelfvertrouwen, mijn eerste groep was meteen volgeboekt. Ik bouw verder aan mijn bedrijf, ik merk dat er behoefte aan is. Zelf ga ik zichtbaarder worden, goede content maken en mijn aanbod bij mijn droomklant bekend maken”.

Zij fietsen allemaal hun eigen berg op.
Met hun eigen kennis en ervaring.
En met hun eigen weerstand.

De één heeft een betere fiets dan de ander.
De één wil ook hogere bergen beklimmen dan de ander.
Dat is helemaal oké.

Het verlangen naar Vrijheid is er. En dat is groot.

Maar de bereidheid om het werk te doen is van doorslaggevend belang.
Als je eenmaal op de top van de berg staat is er applaus en bewondering. Maar niemand ziet wat je er voor gedaan.

Niemand ziet je zweet.
Of de momenten dat je op wilt geven.
De dingen die mislukken.
Samenwerking die klappen.

Ik ben ervan overtuigd dat er altijd maar één ding op zit: DOORGAAN!

En dat wens ik je toe: Doorzettingsvermogen en een beetje Relativeringsvermogen. Dan kom je er wel!

Vrijheid nodig?

Ik ben VrijheidsOndernemer. Wil jij dat ook?
VRAAG DE GRATIS VIDEO AAN!
Leer meteen de eerste 4 elementen en pas ze toe.

Ik stuur geen spam maar heb een missie. Meer VrijheidsOndernemers in de wereld

About the Author Jeanet

VrijheidsOndernemer & Social Media Expert met 1 paar sneakers en een IJslands paard. De No Nonsense Business Mentor, ik begeleid je graag in de groei van je bedrijf. Op weg om Digital Nomad te worden.
Een echte generatie X.

follow me on:

Leave a Comment: